Wspólnota myśli PKP

Siedząc sobie na dworcu PKP w Katowicach czuję się zaopiekowana. I uwolniona od presji szybkiego robienia czegoś. 

Kolejne komunikaty wskazują na to, że otrzymuję coraz więcej czasu, w którym będę skazana na „nicnierobienie”.   W codziennej codzienności nie jest łatwo zdecydować się na taki czas. Przekraczam próg dworca i nagle – mogę.

No i mogłabym się zdenerwować, napisać kilka gorzkich słów o PKP. Ale naprawdę czuję wspólnotę myśli. Wolniej się nie da. 🙂

 

Paulina Opublikowane przez:

Jeden komentarz

  1. Październik 29, 2016
    Reply

    Nicnierobienie też jest bardzo ważne. Wreszcie można się rozejrzeć spokojnie dookoła, oddychać i poczuć że się naprawdę żyje 😉 Ale tak czy siak życzę jak namniej spóźnionych pociągów!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *